رنج و درد مظلومین در نوار غزه

کورش عرفانی korosherfani@yahoo.com

رژیم جنایت پیشه ی صهیونیستی در یک اقدام ضد انسانی دیگر منطقه ی نوار غزه را «منطقه ی دشمن» اعلام داشت و به این ترتیب راه را برا اعمال جنایت های بیشتر بر مردم مظلوم فلسطین باز کرد. این رژیم که با استفاده از انواع فشارها و حقه های سیاسی موفق شد میان دو جناح سیاسی الفتح و حماس اختلاف برانگیزد اینک با جدا ساختن فلسطین باقی مانده به دو بخش سیاسی و جغرافیایی، تهاجم از قبل برنامه ریزی شده ی خود را به نوار غزه آغاز کرده است. اسرائیل بی شک در نظر دارد پس از نابود سازی این قسمت از آنچه از فلسطین برای فلسطینیان باقی مانده است به سراغ قسمت بعدی یعنی کرانه باختری رود اردن برود و با استفاده از شهرکهای یهودی نشین و پایگاه های نظامی خویش آنجا را نیز به طور کامل تحت اشغال و انضمام خویش درآورد.

اعلام نوار غزه به عنوان«منطقه ی دشمن» مرحله ی سوم از طرحی است که آریل شارون جنایتکار برای نابودی فلسطینی ها آماده کرده بود و اینک توسط دولت ضد انسانی اهود اولمرت دنبال می شود. مراحل این طرح چنین است :

1- خروج از نوار غزه به عنوان آماده سازی مراحل بعدی

2- عدم تعامل با دولت منتخب فلسطین متشکل از نیروهای حماس با هدف ایجاد اختلاف میان جناح های فلسطینی و منزوی ساختن

3- به محاصره کشیدن و اعمال فشار و تحریم به ساکنان نوارغزه برای آماده سازی نابودی آنان

4- هجوم نظامی وسیع به نوار غزه، کشتارمبارزان فلسطینی و اشغال دوباره این منطقه با هدف ضمیمه سازی آن

دو مرحله ی اول و دوم تا به حال انجام شده است، مرحله ی سوم با اعلام نوار غزه به عنوان »منطقه ی دشمن» توسط دولت صهیونیستی آغاز شد و مرحله ی چهارم همزمان خواهد بود با یک واقعه ی بین المللی مهم دیگر که بتواند این قتل عام را از حیث خبری و حساسیت برانگیزی تحت پوشش خود قراردهد، شاید چیزی شبیه به حمله به ایران و یا سوریه.

دراین مرحله ی سوم اسرائیل جنایت صفت تصمیم دارد جریان رسیدن آب، برق، سوخت، مواد غذایی و دارو را به روی بیش از یک ونیم میلیون فلسطینی ساکن نوار غزه به شدت محدود کند[1] واز ین طریق این خلق مظلوم را در شرایط قحطی، بیماری و بی آبی به سمت نابودی برد. امری که با ماهیت ایدئولوژی صهیونیسم در تطابق کامل است. «داو ویسگلاس» یکی از مقامات حکومت صهیونیستی بی رحمی ذاتی خویش را نسبت به این 1.5 میلیون فلسطینی مظلووم چنین ابراز داشته است: «ایده این است که به فلسطینی ها یک رژیم غذایی بدهیم نه آنکه آنها را از گرسنگی هلاک کنیم.»[2] می توانیم حدس بزنیم وقتی ایده ی آشکار و اعلام شده شان این باشد چه افکار پلید و ضد بشری در پشت این حرف نهفته است.

گزارش های موجود نشان می دهد که نوار غزه در حال حاضر نیز در وضعیت انسانی بسیار فجیعی بسر می برد. تمامی کودکان فلسطینی در این منطقه دچار سوء تغذیه هستند و برخی از آنها تنها یک وعده غذا می خورند. غدایی که به قدری برنج و یا عدس پخته محدود می شود. بدون کمک غدایی سازمان ملل بیش از یک میلیون و 200 هزار نفر از فلسطینیان این منطقه دچار قحطی مطلق خواهند شد. تمامی فعالیت های ماهیگیری توسط فلسطینیان ممنوع شده است و ناوگان رژیم ضد انسانی اسرائیل ماهیگیران را مود آتشباری توپخانه ی خویش قرار می دهد. در حال حاضر بسیاری از داروهای مورد نیاز بدست فلسطینیان نمی رسد. اسرائیل منابع مالی دولت فلسطینی را در اختیار گرفته است و با قطع ورود و صدور مواد خام و یا تولیدات این منطقه، اقتصاد فلسطین در نوار غزه را به ورشکستگی کشیده است. بیش از 70 درصد از نیروی کار در این منطقه بیکار هستند و بسیاری از مایحتاج روزانه ی مردم مانند پارچه، کاغذ و جوهر در بازار وجود ندارد. این احتمال می رود که صدها هزار کودک فلسطینی به دلیل گرسنگی مزمن و نداشتن لوازم مدرسه از ادامه ی تحصیل بازمانند.

دولت جنایت پیشه ی اسرائیل برخلاف موازین کنوانسیون ژنو و نیز قطعنامه های مکرر شورای امنیت سازمان ملل متحد با بی اعتنایی کامل و در مقابل چشمان جهانی خاموش و بی اعتناء بیش از یک ونیم میلیون انسان مظلوم را به دلیل سرخم نکردن در مقابل تجاوزپیشگی صهیونیسم مجازات می کند.

با چنین روندی بی شک دولت صهیونیستی امیدوار است بتواند حساسیت های اندکی را که در این باره باقی مانده است به مرور زمان از میان برد و با عادت دادن افکار عمومی به شنیدن خبر زجر و قحطی مردم نوار غزه زمینه را برای یک نسل کشی بی سابقه آماده سازد.

در شرایطی که جنایتی چنین مهم در حال شکل گیری است ژست های صلح طلبانه از جانب آمریکا، اروپا و جناح سازشکار الفتح ادامه دارد. اسرائیل و آمریکا با سرمایه گذاری بر روی بخش تسلیم طلب الفتح به رهبری محمود عباس امیدوارند که با برانگیختن طمع و قدرت طلبی این جناح – که معادل فلسطینی همین اصلاح طلبان خاتمی چی هستند- بتواند عوامل رادیکال فلسطینی را تحت عناوینی مانند تروریست و ... از میان برند تا بعد نوبت بخش های ملایم تر فلسطینی فرا رسد.

وجود یک چنین سناریو پلیدی البته دلیل بر موفق شدن آن نیست. خلق قهرمان پرورفلسطین در طول شصت سال مبارزه ی پرخون خود نشان داده است که قادر است هر بار در مقابل پروژه های صهیونیسم ضد بشر مقاومت کند. اما بی شک این مبارزه هوشیاری وبهای سنگینی می طلبد. اخبار مربوط به فاجعه عراق چند سالی است که بر جهنمی که خلق مظلوم فلسطین در آن زندگی می کند سایه افکنده است. بی شک یک درگیری نظامی با ایران این موضوع را تشدید خواهد کرد. اما این وظیفه ی هر انسان مبارز و با وجدانی است که در هیچ شرایطی موقعیت اسف بار و مادون بشریی را که صهیونیسم به مدت شصت سال است برای ملت مظلوم فلسطین بوجود آورده فراموش نکند و از هر طریق ممکن برای پایان دادن به این فاجعه ی شرم آور تاریخ بشری بکوشد.

* *

---

[1] http://fr.news.yahoo.com/afp/20070919/twl-po-israel-palestiniens-gaza-hamas-pr-0a24677.html

[2] http://www.latimes.com/news/printedition/opinion/la-oe-makdisi22sep22,0,2067602.story?coll=la-news-comment